Çocukluğumun
bir öğleden sonrası
hangi renkti
hangi sarıda uyur duvarlar,
hangi maviden çalınır anılar,
hangi ışıkta geçmiştir tüm zamanlar
perdenin güneş sızılarında unutulmuş
bir yaz günüdür çocukluğum
henüz hiçbir ayrılığı bilmediği çağın coşkusu,
o denli mavi,
o denli kör
sonra gençlik…
esen rüzgârları
henüz çarpmadı yüzüme
kahve gözlerime düşmedi
çorak toprak
toprak yağmura yenildikçe
yeşeren günlerdi çocukluğum
sonra büyüdüm,
zaman kendi yoluna aktı,
almadı bekleyen elleri
ben hayatın yolunda yürüdükçe
ardımda bıraktım renkleri
ve çocukluğum,içimde
müphem bir akşama dönüştü.
Bircan demir
Selamlar, ben Bircan Demir. Uşak Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı mezunuyum. Bir yanım şiirlerde, bir yanım çocuk hikâyelerinde; biraz da müzikte yaşıyor. Yazmayı, okumayı ve güzel hikâyeler biriktirmeyi çok seviyorum. Aynı hikâyelere gülümsemek dileğiyle… Sevgiyle ve bol okur kalın.
