Dolunaysız Bir Gece
Yine bir gece vakti, Yıldızlar her zamanki gibi, Dolunay yok bu sefer bu gece, Kalemim elimde İçini dökmeyi bekliyor. Kırgınım Minik. Hayatımdaki insanlara. İnsanlığa kırgınım Minik, Unutulup gittiği için. En çok da kırgınlığım Sana Minik. Rüyalar anlamlarını yitiriyor, Sen uğramadıkça sokaklarıma, Kâbuslarım çoğalıyor Minik. Karanlık üzerime çöküyor. Özlemim artıkça Heves kuşum kafesine sığmıyor. Gecelerim gündüzlerime karıştı artık. Rüyalarım kâbuslarıma Omuzlarımın ağrısı değil de Yüreğimin sancısı yıpratıyor. Kalemim gün geçtikçe tükenirken…