ÖNCEKİ GÜNÜN GÜNEŞİ
Havalar soğumaya, sonbahar kendini hissettirmeye başlamıştı. O günün kıymetini bilircesine bulutlar bile tek tek dizilmiş, güneş ışığını aralıklı olarak maskeliyorlardı. Defin işlemleri bitmişti. İmamın kalabalığa dönüp baş sağlığı dilemesiyle herkes usul usul kapıya yöneldi. Zaten fazla kimse yoktu. Komşulardan Fatma, kocasına: “Yahu” dedi. “Bu adamın hiç mi umru yok? İnsan böyle gamsız olur mu?” “Kimi diyorsun?” dedi kocası Nedim. “Kimi diyeceğim ya, Nazif ağabeyi derim. Baksana şuna.” Başıyla en önden…